بخون آروم ! بخون از جسم سردم !

که من کوهم وليکن پر ز دردم !

تمام هستيم برف است و سردي

تو از سنگم چه مي خواهي ؟چه کردي؟

چنين سنگي ندارد ، رونق و تاب تلنگر !

تو سرمستي چه مي داني تمسخر !

اگر يک لحظه در جايم نشيني

همه عمر، خواب اين کابوس بيني

چه بتها مي تراشيدند ز سنگم

گمان کردند که من ناقوس مرگم

چه بارو ها که از سنگم بنا شد

براي کافران  جاي صفا شد

چه نمرود و چه فرعونها که مردند

چه آدمها که در خاکم سپردند

چه خونهايي که جاري شد به رويم

چه سِرّهايي که من هرگز نگويم

تو را تاب کدامين است اکنون

چرا همدم شدي با جن ملعون ^۱؟

نينديشيد من از عالم جدايم

که من يک ذره از صنع خدايم!

خدايا من که خود خواهي نکردم

ببخشايم که گفتم  پُر ز دردم !

_{۱. جن ملعون = شيطان}